Saturday, October 20, 2007

Ganito Na Pala Kabilis ang Mundo

Linggo mag-aalasyite ng umaga nang magising ang isang lalaki mula sa pagkakalasing noong kinagabihan. Balisda ito sapagkat nagaalburoto na ang kanyang tiyan at tila may kung anung sasabog mula sa kanyang kinaibuturan Napakasap ng hapunan kasama ang mga kaibigan at kakilala. tumambay ng kaunti sa gitna ng nagkakandahan pilit kinakalimutan ang problemang palagi na lamang dumaraan Minsang na lamang ulit ito mangyari mula nang mapadpad ang lalaki sa lugar nma kinaroroonan niya sa ngayon. Masarap kayap ang mahal sa buhay sa oras ng pagtuolog.
Masarap hagkan ang anak na kay tagal nawala sa piling bunga ng opagsisikap na mabugyan na magandang buhay sa hinaharap

Subalit ganito na pala kabilis ang panahpng ngayaon. Paggising niya sabay upo sa trono ng kabahuan. sabay labas sa duming pinagkuhanan ng mineral ng katawan. sinubukang umpisahan maglaba subalit nagalburotu dahil kulang sa metro ang hose na nabili mula sa ace hardware ng lungson. sinubukang maginternet sandali maghanap ng mapagkakaabalahan. Nagprint ng mga disenyo para sa buttons na ipamumudmod kasama ng polyetos sa darating na banrangay eleksyon.

Nakahanap ng porn site at sinyubukang ilabas ang mga sihay punlay na pinipigil isambulat noong gabi pa lamang. Walang diyaro dahil wala [paaa ang nagdedeliver wala naman kami sa subdivision kung kayat sinimulang magtakbu takbo joggging nang nakapaa sa halip ng nak tsinelas at sapataos taliwas sa nakkasanayang gawi ng mga tao tuwing umaga suot ang t shirt na hindi alam kung bakit ito napiling hablutin mula sa sandamakmak na susuotin. naghahahanap ng pabotitong dyaryo habang patuloy sa pagiinat ng katawan bilang warm up sa gagawing pakikipagbunuan sa mga labahan. Pumunta malapi sa istasyon ng gasolinahan sinubukang silipin ang tindahan dati ay makikitang puno ng babasahin ngunit hindi maaninag ang paboritong pahayagang nagsisilbing taliba ng aking kamalayan sa mga kaganapan labas sa aking personal na kalagayan.

pabalik na ng aking bahay at aking naulinagan ang malamig na tinig na nanggagaling sa lalaking may pulpito habang inuusal ang .....let ther be peace opn earth and let it begin woith me.... ieedt ko lang let there be peace on earth and let it begin with us

salamat at magandang umaga po.

Wednesday, October 17, 2007

Kung Paano Tanggapin ang mga Anarkista sa Pilipinas

uiyuihkcvmsd,.mn .lm kljiojgfsldm,.m.lmljojvm,nmkkkkk kljiojiosdvg,.mkljiljf

iojiojkfjsdjklfjljlkln,/;.aslouiioupppifljkll;';';[plf;lkl;k;l,'f';,./kiojf

kljsdiogjiogfilsdjkgkl.,l;p0w67k;[p][p][][pfopihjjm,,,,,,ojufiouqweuro90p0l;,l;,as[op=0-4903tijkl.
wd[kqwopiw0ugoijl;,r,t';;lktl;k[34-ti0-ilg.
'a]ps[piopuioogrei890-q299814rp
h;g]
pery0i0-o/'
g;
rpg
p




oph[peypoi[po][l
l;]
l]gh]feio

;p][
;
ho][o
ase
;


y



=pryoiooo;',;dlppppppppppppop[hll';sh'.]][[pog[p[ppl';





isa lang naman ang punto ko propaganda by the deed!!!!

Thursday, September 27, 2007

INAgurasyon(inaguration)


kupas na damit
at pinaglumaang karsonsilyong nakabilad sa nakakasilaw na sinag ng haring araw

napapaknit na maong, naghihimulmol na laylayan ng polong may mantsang PULA

isang basong pawis ang naipon kanina pa



mga sigarilyong sinasagad ang hithit hanggang upos
pigtal na tsinelas suot mo ngayon
nanggigitatang kariktan napupuna ng iba
pinatayuan ko ng mounumentong napakagara

matikas ang tayo ng mamang kumakalam ang sikmura
latang lata ang bata sa kalalaro ng sipa







Saturday, September 22, 2007

Tuesday, September 18, 2007

spectacular!!!


"the nicest thing is to open the newspapers and not to find yourself in them"
-George Harrison
THE BEATLES
May kung ilang taon na ang nakakaraan, bumulaga sa mga pahayagan ang kamatayan ni John Lennon. Pinatay siya ng fan na naaantipatikuhan sa kanya.
Lumipas pa ang ilang taon, sinindak naman ulit ang industriya ng musika nang magpakamatay si Kurt Cobain na hinaluan ng kontrobersiya.
Kamakailan lang namatay si Pope John Paul II, bunga ng katandaan, idolo ng sang-Katolikohan.
Maraming nagtatanong o hindi naglalakas loob na magtanong kung bakit naibabalita pa ang mga ganitong bagay na kung iisipin ay pribadong bahagi na ng buhay ng isang tao.
Oo, tao.
Para maging laman ng balita, usapan sa tambayan at laman ng tsismisan, kailangan sikat ka. May halong kontrobersiya ang uri ng pamumuhay mo. Bibihira maging usapan ng mga tao ang mga tungkol mismo sa kanilang personal na buhay.
Kanina kasi, bibili sana ako ng tinapay para sa aking almusal. Paglabas ko sa kalsada ay nakatapak ako ng mga langgam.
Oo, mga langgam.
Pinagpipiyestahan nila ang piraso ng tinapay na nahulog mula sa batang tumatakbo/naglalakad sa harap ng bahay namin.
Nabangga ko siya, hindi ko nga alam kung ako ang tumatakbo o siya, basta nabangga ko siya.
Malapit na ako sa karinderia na bibilhan ko ng tinapay, nalilito ako kung saan papasok dahil nakaharang ang mga nakaparadang tricycle sa harap.
Puno ang loob ng karinderia ng mga taong kumakain.
Lumabas ako dala ang isang supot ng pan de coco.
Napakainit, tagaktak ang pawis ko.
Dala-dali akong tumawid, bigla ko na lamang naramdaman ang pagsakit ng aking balakang, at nawalan ng malay.
Kinabukasan , hawak ko ang tabloid, LALAKI AT PAN DE COCO, NA-HIT-AND-RUN!

Friday, September 14, 2007

sEE yOU On thE OthEr sIdE!!!

Have you noticed—exhortations to indulge yourself are always followed by suggestions? Adherents of doctrines seek footholds to claim territory within you, salesmen grasp for handles to jerk you around . . . from new-age prophets to advertisers, from pornographers to radicals, everyone exhorts you to “pursue your desires,” but the question remains: which ones? The “real” ones? Who decides which those are?


If we are to transform ourselves, we must transform the world—but to begin reconstructing the world, we must reconstruct ourselves. Today all of us are occupied territory. Our appetites and attitudes and roles have all been molded by this world that turns us against ourselves and each other. How can we take and share control of our lives, and neither fear nor falter, when we’ve spent those lives being conditioned to do the opposite?

Whatever you do, don’t blame yourself for the fragments of the old order that remain within you. You can’t sever yourself from the chain of cause and effect that produced you—not with any amount of willpower. The trick is to find ways to indulge your programming that simultaneously subvert it—that create, in the process of satisfying those desires, conditions which foster new ones. If you need to follow leaders, find leaders who will depose themselves from the thrones in your head; if you need to “lead” others, find equals who will help you dethrone yourself; if you have to fight against others, find wars you can wage for everyone’s benefit. When it comes to dodging the imperatives of your conditioning, you’ll find that indulge and undermine is a far more effective program than the old heritage of “renounce and struggle” passed down from a humorless Christianity.

To return, finally, to the original question—yes, we too are making suggestions about which desires you pursue. We would be scoundrels to deny that! But we would be scoundrels not to make these suggestions, not to extol freedom and self-determination in a world that discourages them. Exhorting others to “think for themselves” is ironic—but today, refusing to oppose the propaganda of the missionaries and entrepreneurs and politicians simply means abandoning our society and species to their control. There’s no purity in silence. And liberty does not simply exist in the absence of control—it is something we have to make together. Taking responsibility for our part in the ongoing metamorphoses of the world means not being afraid to take part in the making of our society, influencing and being influenced as we do.

We make suggestions, we spread this propaganda of desire, because we hope by doing so to indulge our own programmed passion for propaganda in a way that undermines an order that discourages all of us from playing with our passions—and so to enter a world of total liberty and diversity, where propaganda and power struggles alike are obsolete. See you on the other side.